No ale Matka gdzieś się naczytała, że czas na szelki i już. Na szczęście mamy taką Ciotkę Trenującą i ona to mi linkę kupiła. No bez jaj.

Przyszła z takim czymś, i żeby to choć czarne, jak na faceta przystało. Ale nie, przylazła z czerwonym i powiedziała mi, że od dziś uczymy się chodzić przy nodze. Sama se chodź babo, bo ja idę jak mam ochotę i już.

No i jaja były, ale źle na tym nie wyszedłem. Ludziowie z dzielni to się Matki pytali, kto z kim na spacery wychodzi, bo tak się spieszyłem do przodu. Ale chill, trochę pokory nabrałem. A teraz, to ja myślę, że z wiekiem to rozumu psiowego nabieram, bo nie ciągnę Matki już, ale siadam i oglądam. Obczajam wszystko i wszystkich i już. I wiem, że Wy też się zastanawiacie czy obrożę czy szelki kupić dla bulwy. To ja już Wam odpowiadam. Jak na brzdąca przystało, obroża i smycz to mega duet. Także uczymy i wychowujemy moich ziomali na obroży. Bulwy są uparte, ale ja to w sobie cenię – mam charakter – idę gdzie chcę.

Szelki to nawet Łojcu tylko z zaprzęgami się kojarzyły – chyba musiał dojrzeć. A powiem Wam że była akcja u veta, bo jak tam polazłem z Matką to mega pretensje, że obroża. To Matka stoi i pyta: A jak nauczyć Pabla chodzić przy nodze? Doktorka się speszyła, a ja udawałem, że mnie to nie tyczy, bo po co miałem się wtrącać, mało zmartwień mam?

No i historyja z szelkami się zaczęła, bo Matka zakupiła takie mierzone, wiecie? Ganiała za mną jak wariatka z jakąś taśmą. Serio. I nawet wymyśliła, że moje imię tam będzie i potem każdy wołał Pablo Pablo – no ludzie, dajcie spokój. Szelki zamówiła tu i były extra, bo polarowy był materiał i ciepło i w ogóle ale letnia wersja to już inna tkanina i nie to samo.

Na mojej dzielni są bulwy z obrożami i ja się pytam, dlaczego im się to funduje? Bo ja swoje zdanie mam, i obroża to już dla mnie taka fuj rzecz jest, bo i poddusza i może nawet krtań czy coś tam uszkodzić. Tak moja normalna Doktorka gada. A jak jeszcze widzę takie z kujakami – kolczatki Matka mówi – to agresor mi się normalnie włącza. Że lepsza kontrola – a sami se Ludziowie noście te łańcuchy na szyi! Nauczcie bulwy manier, a nie że obroża i ciągniemy.

Teraz to ja mam takie fajowe szele, wiecie? Patrzta wszyscy, nawet z Matką focię mam:

No dobra, Matka mówi, że już dosyć marudzenia. Ale pewnie chcecie wiedzieć jakie szelki wybrać, ja to filmik obejrzałem tu i już. A sam od siebie to ja Wam polecam szelki firmy AmiPlay – obczajcie ich stronkę.

Artykuł Obroża czy szelki? pochodzi z serwisu Pablo buldog francuski.

Kolejny temat to Matka mi podpowiedziała, a ta kobita to wie o czym mówi bo wierzcie lub nie, ale ja i ziomale marzniemy. Jak powiekę rano otworzyć muszę i widzę jak Łojciec szykuje się na spacerniak, uciekam ile mam sił. No przecież kurcze sami se idźcie człowieki. Mrozek już jest i Matka mówi że gorzej będzie. To ja Wam tu z radą przychodzę, co na to poradzić.

1.Ciuchy są?

I nie, nie byle jakie lumpy. Jak zimniej to polar proszę, no i czasami kurtałka w ruch idzie. Ja tam lubię jak Matka mnie ubiera – ma styl kobita. I możecie se myśleć, że siara, ale lepiej na sweter wydać niż na leki potem. No tak, i to przerabialiśmy, bo wiecie miałem kuju kuju i ponoć potrzebne – ja tam potrzeby nie widziałem. Ale następnego dnia to nochal zatkany, myślałem, że ze świnią na głosy się zamieniłem. Gluty do ziemi, charczałem w niebogłosy – antybiotyk i bida.

Ale spoko, luz, już gicior – brykam po dzielni i nie choruję. A lumpy fajne mam. Kto nie ma, ten trąba. Kurtałek mam więcej niż Matka.

Jak zima zła przyjdzie to Matka już zamówiła taką z misiaczkiem w środku, wiecie – niby takie cool. A to wszystko dzięki nim -> Coocky – wszystko dla mnie szyją i zawsze pasi. Megaśnie, nie?

2. Kocyk jest?

No jak po co? Może Wy człowieki lubita leżakować na zimnym – my śliniaki nie! Także koniec z leżanką na panelach i tych zimnych kostkach. Przeto już zimno ciągnie równo. Zlituj się ludziu! Jak mnie Matka zostawia na domostwie to ja mam:
– klatkę kenellowską – tak tak, już nazwę ogarnąłem i polarek na dole jest!
– podusie – mam aż 4, bo gdzie indziej łepetynę mam kłaść?
– kocyk – milusiński i megaśny do zabawy, ale nie duży. Uwaga, tu Matka prosiła przekazać to przekazuję – choć raz jej posłucham. Nie kupujta dużych pledów, czy jak tam się wabią. My, płaskoryjki, lubimy się zakopywać, a krecia robota to niebezpieczna jest. Jak jesteśmy sami na włościach to możemy się udusić i kaplica – mówię to ja Wam!

3. Jadyma autkiem?

W aucie to klima i coś i wieje, i czasami za ciepło i różnie – mi Matka kurtałkę w aucie ściąga i niby na kocu sadza. Nie wiem po co, bo na kolanach przeto lepiej. Wygodnicki jestem i już. Ale powaga, jak już sam siedzieć muszę i w pasach dzielnie zapięty spoczywam to zawsze mnie rozbierają i rozbierajta swe bulwy bo przegrzany płaskoryjek to chory płaskoryjek.

Idę już pod kołdrę, bo to ciemno za szkłem.

Artykuł Brrr, zima idzie pochodzi z serwisu Pablo buldog francuski.

Ale ok, dojechali my i mi nochal obmacali – nie żebym miał coś przeciwko, ale moje ADHD jak Matka mówi, się włączyło i impreza to była w gonitwie za mną. Ale słuchajta, ja tam siedzę, bo na leżenie podłoga za zimna, i nasłuchuje i mówią – „korekta nosa przed nami”. A ja to przeto w tym TVN-ie widziałem. Hola, hola – czy ja z żon Hollywood jestem czy co, że mi operację plastyczną fundują. Matka tłumaczy, myśli że mnie przekona. A daj Ty spokój kobito z tym pomysłem.

I wiecie co? Podstępem mnie po dwóch tygodniach zaciągnęli. Że niby na sprawdzenie, że potem do dziadka pojedziemy. A tego to ludzia lofciam. Ale gdybym to analizą objął wcześniejszą, to trochę przygotowań było.

• amu dostałem tylko rano i to takie mokre z puszki i mało jakoś, a gdzie moje granule? Nic już Matce nie mówiłem, bo myślałem że kasiora się skończyła i tryb oszczędności mi na gospodarce włączyli.
• ale po godz.12 ja człapam do michy z trunkiem, a tu puste, no halo, woda to chyba tyle nie kosztuje?

I o 14 Matka mówi, że jadyma, hmmm, ale ja przeto głodny kobito. Może zapomniała nieogarnięta, czy co? Jadę, jadę i kogo widzę, vetka już stoi i coś tam do mnie jak do bobasa pitoli, aż tu nagle ja paczę i sru, kujkę z dupsko dostaję. No widział to kto, by tak z zaskoczenia. Wstydźcie się człowieki.

I tu cyrk się zaczął, albo i wesołe miasteczko, bo to jakby mnie w karuzelę wsadzili. Kobito łap mnie bo spadnę z tego kucyka. Widzę doktórkę, Matka buziaki mi daje, a ja chrapanie słyszę. Ło jej, to ja chrapię? Ale impreza. Ale jej finał taki superaśny nie był, bo ja wchodzę do vetki w kurtałce, a wychodzę w kloszu. No założyli mi coś na szyję i mówią, że na 10 dzionków, ale to chyba psie lata trzymałem – taaaak długo.

I cyrki Matka za mną miała, bo tu ucho swędzi, a tu dupa, i drap mnie Kobito. A widzę, że zaraz na mnie jej panika przejdzie, bo opowiada Dziadkowi co tak ze mną. I już wszystko kumam. Mi dziurki w nochalu powiększyć musieli, żebym siorbał powietrze lepiej. A potem mi szwy założyli czy coś, ale swędzi pieruńsko, mówię Wam.

Zaleceń parę Doktórka spisała:

• nosić klosz 10 dni
• 2 godzinki po operacji dać amu
• uważnym być w czasie spacerniaków
• nie ściągać klosza nawet po zmroku – sami se z tym śpijcie potwory wy

Oj, jakie to ciężkie było, o jak ja się nasmutasiłem, i klosz to Matka mi zdejmowała jak do wodopoju podchodziłem bo jak się nachlać z abażurem na szyi?

Długich psich dzionków potem…

Jadyma do vetki, bez klosza, Matka ma podjarkę, koniec z moim marudzeniem, kanapa wróci do łask, bo tak to kobita na podłodze koczowała. Na mnie nie patrzcie, ja tam jej nie kazałem komary na gruncie ucinać. Ale czekamy za innymi ziomalami z dzielni, 2 godzinki i witają mnie na włościach. Ja paczę, a ten mi tu z narzędziem do nochala idzie. Wara ode mnie człeku, i co normalniejsi mówią, że nie da rady, no raczej – nikt mi nie będzie facjaty szpecił. I trzymają w czterech, na początku to ja myślałem że to grupowe tulenie ale jak mi wizjonery zamknąć paluchami chcieli to ja już się skapłem. Matka, ratuj, krzywdę dziecku robią. I agresor mi się włączył, bo cholera, ile ostrzegać można. Ugryzłem vetkę, chapnąłem jeszcze kogoś, a i tak 2 nitek z nosa się pozbyłem. Ale nie ma mocnych, podziękowali mi szybko za współpracę i coś do Matki o następnym dniu paplają. A nie mówiłem?

No i się doigrałem, jak tylko światło mnie z rana powitało, już w drodze do doktórki byłem i przywitała mnie z kuju kuju. A wiecie, że ziomka na poczekalni spotkałem to mówił że wszedł tam, i bez jajek wyszedł – myślałem że ściemnia. Ale pierwszy na zdjęcie nitek szedł i paczałem jak mi tu obok chrapać zaczyna. Dziwny jakiś, czy co? Kwadransik jak to Matka mówi minął, i sam imprezę przespałem, a jak wstałem, to jakbym od Łojca pifo wygrzmocił, tak mnie na lewo i prawo rzucało.

A dla wszystkich co kasiorę jak Matka liczą, to zabulić trza 600 zł za takie plastyczne dzieło i to już klosz się dostaje i wizytowanie po.

Takie to życie buldoga po przejściach.

Artykuł Nochal do naprawy pochodzi z serwisu Pablo buldog francuski.